Toeps [entries|archive|friends|userinfo]
toeps


[ photography   foto.toeps.nl ]
[ deviantart   deviantart ]
[ hyves   hyves ]

Bonjour, Ici Toeps! [Aug. 9th, 2009 08:59 am]
Fashion Photographer from Amsterdam. Oké, ik lieg, Zaandam, maar dat lijkt er op. Heerlijk rustig, met de voordelen van de grote stad op tien minuten afstand, met acht treinen per uur. I'm bitchy and nice tegelijk, I like cute boys and hot girls, en ik ben een grote nerd.

Deze Livejournal heeft een aantal categorieën. Friends kunnen meer lezen, bekenden nog meer. Da's omdat ik op mijn oude weblogstek bijna niks meer kon schrijven, omdat iedereen alles maar kon meelezen. Dus, wil je meer lezen? Friend me, en laat het even weten!
W3Counter
link10 comments|post comment

Tokyo Nights [Jul. 3rd, 2009 02:21 pm]
[Ik ben  | cheerful]
[Ik luister naar  |Michael + Janet - SCREAM]









CosmoGirl!

link4 comments|post comment

Mintify me [Jun. 24th, 2009 09:00 pm]
[Ik ben  | accomplished]
[Ik luister naar  |Wat jij wilt van mij, maakt mij wild van jou. WILD! WILD! NIET TE TEMMEH!]


KLIK! )
Nooit gedacht dat deze shoot zó veel publiciteit op zou leveren. MINT ligt behalve in Nederland straks ook in Milaan, Australië, Nieuw Zeeland, en de Joe Es of Ee in de winkel!

link10 comments|post comment

Filmje [Jun. 20th, 2009 09:26 am]
[Ik ben  | artistic]
[Ik luister naar  |Channah - 10.000 lovers]






link2 comments|post comment

IMDIE [Jun. 4th, 2009 09:27 pm]
[Ik ben  | cheerful]
[Ik luister naar  |I'm so 3008 - You so 2000 and late]



And I rule the world.


linkpost comment

Vouwfiets [May. 8th, 2009 09:33 pm]
[Ik ben  | nerdy]
[Ik luister naar  |Discovery Channel]

Mensen. Ik heb een vouwfiets gekocht. En omdat het regende toen ik 'm ging halen, kreeg ik er van het verkopende marktplaatsvrouwtje een regenjas bij. Ik deed vandaag boodschappen bij de natuurwinkel. Nu nog een setje geitenwollensokken, en ik ben compleet.



link7 comments|post comment

Talk nerdy to me [May. 1st, 2009 07:34 pm]
[Ik ben  | peaceful]
[Ik luister naar  |Wij gaan recht naar de top! Ja nog steeds ja.]

Misschien weten jullie het al, misschien ook niet. Maar ik ben een nerd. Zulks een nerd, dat ik ook van treinen houd. Ik kan zo'n beetje elk type trein benoemen, ik weet wat de afkorting ATB inhoudt, en als ik een trein zie aankomen, weet ik precies waar op het perron hij zal stoppen. Ik kan in één oogopslag zien welke coupé's eerste danwel tweede klasse zijn, en ik geyl op Thalyssen. Maar dan wel die met de TGV-like hoekige neus, die ronde vind ik té lelijk.

Ik lees op FOK! geregeld mee in het treinentopic, en ik was Arthur's grootste fan ten tijde van Rondje Nederland. Toch kwam ik pasgeleden achter een schokkend feit, dat mij tot voorkort onbekend was gebleven. "Men" heeft een hekel aan DD-AR's. En ik snap het niet. Waarom? Een DD-AR is het fijnste stukje treinmaterieel, op een koploper en een ICK na. Ik zie u denken. DD-AR? ICK? Koplopers zullen de meeste mensen nog wel kunnen benoemen, mede doordat het ook óp de trein vermeld staat. Verder denkt meer dan 50% van de Nederlanders nog steeds met Hondekoppen rond te reizen, terwijl die toch echt al sinds lange tijd zijn afgevoerd, en u hoogstwaarschijnlijk in de war bent met Plan V (twee bakken) of Plan T (vier bakken). En ja, dat zou je omgekeerd verwachten.

Goed, DD-AR. Dubbeldeks Aggloregiomaterieel. Hier even een wiki-linkje. Hoe fijn zijn die. Eén tip, altijd beneden zitten. Heb je veel meer ruimte, boven loopt het plafond rond en kun je je kop stoten. Maar what not to like? Het heerlijk rustgevende groen, prachtig als je in je eentje in zo'n groenverlichte coupé door het Nederlandse avondlandschap treint. De ruime bankjes, beneden allemaal in viertjes opgesteld. De geniale onder-de-trap-zitjes, waar je heerlijk met je poten tegen het schuine gedeelte aan kunt zitten zonder dat je een boete riskeert voor voeten op de bank. Het klapstoeltje onderaan de trap naar beneden, heerlijk voor de reiziger met een gigantische sporttas. Parkeer de tas op de grond, klapstoeltje er over, lekker zitten, benen op de trap, en een heerlijk mensgroot raam om door naar buiten te staren. Lekker paaldansen op de balkons. En last but not least, de tl-verlichting boven de ramen geeft uiterst flatteus licht, zodat de reiziger 's avonds de hele reis naar zijn eigen "oh da's zo naar nog niet" reflectie aan kan gaan zitten kijken. Word je, in tegenstelling tot de weerspiegeling in VIRM's, blij van. VIRM's? Ja, van die gestroomlijnde dubbeldekkers met naar piepjesdoedelzakgeluid aan de binnenkant. U weet wel.

Ik snap het nog steeds niet. Waarom haten mensen DD-AR? Vooral als je kijkt naar wat het alternatief is. Vlaflips. Van die kutsprinters, tram-lookalikes, van die nare compleet open dingen met keiharde stoelen, ook in eerste klas, maar daar zijn ze rood en dat is het dan. Van die dingen met zo'n lichtkrant, die aangeeft dat de betreffende trein over anderhalf uur in Abcoude zal arriveren. Met zo'n wijf dat eens in de zoveel tijd begint te lullen: Góedenavond. Je kunt er niet lekker in zitten, niet lekker in slapen, niks.

Nee, doe mij dan maar zo'n DD-AR, met niemand er in, op weg naar Lelystad, door een prachtig Nederlands winterlandschap. Of van mijn mamsie op weg naar Bewoonde Wereld, anderhalf uur, via stoeptegelstations als Breukelen en Abcoude. Heerlijk.


link6 comments|post comment

Wij gaan recht naar de top! [May. 1st, 2009 12:58 pm]
[Ik ben  | dorky]
[Ik luister naar  |KLIK!]

En als we daar zijn
Dan zullen we niet vallen


Bizar dat het nog bestaat. Geen enkele koter van tegenwoordig kent nog de Playbackshow, Henny Huisman, laat staan Bananarama. However, de Play Kwek Show draait nog steeds in Duinrell.

Daar was ik gisteren, want Arthur en ik hadden gratis kaartjes van de Kruidvat. Tijdens de Play Kwek Show kreeg Arthur een smsje over de Suzuki Swift die in Apeldoorn een aantal mensen van de weg had gemaaid. Met mobiel Youtube checkte ik de filmpjes en het topic op Fok!, en de ruimte van de Play Kwek Show werd ondertussen een klein internetcafé, waar op een bepaald moment minstens vier mensen mobiel het nieuws zaten te checken.

Niet vanwege het nieuws, maar omdat Duinrell eigenlijk een dodelijk saai park is, ik me nog niet helemaal lekker voelde, en Arthur vannacht moest vertrekken naar Blackpool, zijn we kort daarna weggegaan. Ik besloot me bij mams aan te sluiten, die naar Rijswijk was gegaan. Daar hing maar een vreemd sfeertje, en al vrij snel gingen we dan ook maar naar huis. In Nieuwerkerk was sowieso niks te beleven, en het was maf om te zien dat ongeveer één op de zeven vlaggen halfstok hing. Bizar hoe zulk nieuws zich verspreidt, hoe de ene groep mensen het weet, geen zin meer heeft in feest, en hoe een andere groep mensen, vroeg de deur uit gegaan, zich amper van iets bewust is.

Ik ging met de trein naar huis, en moest overstappen op Amsterdam. Ook die sfeer was bizar. Om elf uur hing er al een licht aan, muziek uit, dweilsfeer. En dan zijn er natuurlijk nog de mensen die het niks interesseert. Die elk excuus om zich in het openbaar strontlazarus te zuipen met beide handen aangrijpen, en "lalalakankahjoduh!" door de trein scanderen. AZ-supporters, dat zijn Noord-Hollandse inteeltboeren, die nu ineens last van grootheidswaanzin hebben gekregen. Naar.

Een stomdronken man nam plaats op het klapstoeltje naast mij, en ik keek geen seconde op van mijn boek. "Heeeej, hoe issut mejjou?" "Prima." En val me niet lastig met je dronken kutkop, zo communiceerde ik er non-verbaal achteraan. Werkte prima. Dat boek overigens. "Taal is zeg maar echt mijn ding" van Paulien Cornelissen. Smikkelen en smullen.


link2 comments|post comment

Donald Duck en de Kamasutra [Apr. 29th, 2009 07:26 pm]
[Ik ben  | tired]
[Ik luister naar  |Mythbusters on tv]

Ik had pas met Wanda een leuk gesprek. Ik was bij haar op bezoek, en ik stond in haar boekenkast te neuzen. Een flink grote boekenkast, met een aantal boeken die ik ook had, of op z'n minst ooit gelezen had. "Kinderen van Moeder Aarde" bijvoorbeeld, van Thea Beckman. Als kleine Toepsnerd in het pré-internet tijdperk, was ik na school altijd in de bieb te vinden. En echt álles van uitgeverij Lemniscaat verslond ik. Het Thule-drieluik van Thea Beckman bijvoorbeeld, dat kon ik echt in drie dagen uitlezen. Wanda wees op "De Kloof" van Jan Terlouw, een boek dat ik zelf ook heb. Grappig dat, als je er als volwassene over nadenkt, er veel meer politiek in zo'n boek blijkt te zitten dan je als kind doorzag.

Goed, de boekenkast. Een paar dagen eerder stond ik ook bij Saskia in de kast te snuffelen. Boeken over fotografie, veel studieboeken, maar ook Harry Potter en handwerkboeken. Wanda's kast stond vol met hele diverse boeken, van fotoboeken tot romans, tot "het bedenken van kick-ass ideeën". Een beetje zoals mijn kast zou zijn als ik mijn boeken zou hebben, zo dacht ik. Maar mijn boeken zitten in dozen. Záten in dozen. Ik heb vanmorgen mijn kast ingericht, en ik blijk niet zo veel boeken te hebben als dat ik dacht. Alsnog, hier een greep.



Must have moar bookz. Ik heb er ook wel meer hoor, maar ik wilde de Olijke Tweeling, tien delen, er toch niet tussen zetten. Idem voor Anneke, Ineke, Olleke. Of Bedrijfseconomische Grondslagen deel 1 tot en met 4. Verder ligt er nog een zooi bij Arthur.



Bijna helemaal rechts: Turbotaal. Meest geniale boek ever, en slechts vijftig cent bij de kringloop. Het boek handelt over hip taalgebruik in de jaren tachtig, wat de huidige lezer werkelijk stomverbaasd achterlaat. Lees. En hier.

Verder, aforementioned De Kloof, De doge-ring van Venetië, wat ik persoonlijk een van Beckmans minst leuke boeken vind, Een Nicci French als afscheidskadootje van mijn eerste fulltime baan (hij ging wel), The Undutchables omdat ik van zelfspot en cliché's houd, en verouderde Belastingwetten. Omdat die dingen toch niet zo snel veranderen, VPB stamt nog steeds uit 1969.



Ohnoes! Ik heb een boek van Dr. Phil! Ja, en ze zijn best nuttig op z'n tijd. Dr. Phil was nog best een slimme man, voordat hij nare goedkope tv-shows ging maken, met rednecks, junks en negers in The Dr. Phil House. Verder een hoop oude boeken, waar je vroeger kennelijk abonnementen op kon nemen, te zien aan de serievorm. "Creatief bezig zijn voor de vrouw", veeg me op. Edoch, het boek is erg leuk, en leert je hoe je jaren '70 style je muren kunt pimpen, een sprei kunt haken, maar ook die-hard kastjes kunt timmeren, stoelbekleding kunt vervangen... Ja, wat níet eigenlijk? De rest gaat over ancient fotografie, en vooral het exemplaar "De vrouw voor de camera" is hilarisch, en voorzien van de typische jaren '70 en '80 softfocus naakte tieten.

Nooit meer rood staan. Ooit gewonnen, en hahaha. Het werkt niet. Misschien moet ik het daarvoor eerst even lezen. Beauty and the Biz, het boek van Elyse Sewell, mijn grote blog-inspiratie. Hieronder het Toeps' 2007 jaaroverzicht, een slap aftreksel daarvan.



Ik heb een boek van een GOEROE! Jawel. Seth "Purple Cow" Godin schrijft een boek over dips, wanneer te stoppen en wanneer door te gaan. Best leuk. Femke Halsema's boek over geluk, dat ik meenam naar Tokyo. Youp van 't Hek, Praktisch Idealisme... Wat zou een random bezoeker denken, als die in mijn kast zou snuffelen?

En wat als je bij iemand thuis komt, en heel de kast staat vol met werken over serialkillers, computers, of tantra-sex? Of er staat überhaupt geen boekenkast, enkel een tv, en een map met wat Donald Ducks? Ye be warned. Wat zegt jouw boekenkast over je? En mijn boekenkast over mij? Tell me!

link7 comments|post comment

Uitgelubberd [Apr. 23rd, 2009 02:21 pm]
[Ik ben  | annoyed]
[Ik luister naar  |Ik sie je naam in de sjterre.]

Ah, een heerlijk taalpuristisch stuk. Da's ook veel te lang geleden. Maar we hebben er weer eentje hoor. Luister en huiver.

Ik liep net nietsvermoedend bij de Vomar. Dat is, voor de niet-Noordhollanders, de plaatselijke goedkope supermarkt. Een soort van Deen, Digros, nog-net-geen-Aldi. Het dient overigens uitgesproken te worden als Foo-marrr. Goed, winkel. Ik deed boodschappen, en tussen Nick en Simon en Jantje Smit (sorry Jan, ik blijf het zeggen) met iksiejenaamindesjterre, tetterde me ineens een reclameboodschap tegemoet.

"Spaar nu bij Foo-marrr voor de Familie Lubberding! Bla bla bla lubberding bla bla lubberding bla."

De wát?! De familie wát? Lubber-ding?! Gets.

Natuurlijk schalde de spiel elke vijf minuten door de winkel, dus toen ik thuis was, besloot ik de site van de Vomar eens te checken. En ja hoor. Zie. Het zijn best leuke popjes. En taalgevoel-technisch gezien klopt de naam ook heul niet. Het zijn geen lubber-dingen. Die lubberen na. Hier even mijn eerste associaties met het woord "lubberding": Een condoom. Schaamlippen. Premier Lubbers. Zo'n plakkend handje waarmee je zo fijn vlekken op ramen en deuren kan maken. Een te vaak gewassen, ooit stretchy, nu niet meer, hemdje. Géén zacht katoenen popje.

Had ze de tuttels genoemd. Of de frutsels. Lappies. Gemaakt-in-China-door-minderjarige-mongooltjes-voor-vijf-cent-per-uur. Weetikveel.

Oh en. It's getting worse. Mijn naam, wat doe je?!



link9 comments|post comment

navigation
[ viewing | most recent entries ]
[ go | earlier ]